Vårsøg

Tekst: Hans Hyldbakk
Melodi: Henning Sommero

No skin det sol e høgste Svealiå
No bli det vår, det kjeinne e så vel
Det søng så tongt kring aille dalasiå
og synnavijn, hain kjæm og gær me sel

Når sommarn kjæm, da bli det fint e fjeillå
Da ska e dit å hør kor bekkjin søng
Og klyv te topps e brattast berjesteillå
å vea gras og tort og tågberløng

E kjeinne lokt tå gras kring aille haua
og sola skin, og bjøllån kleng så kløkt
og tjønnin legg så blank der e ska laua
me berg ekreng, der e kainn sol me trøkt.

Å du, å du, kor sårt og sælt e stuinna
når sola skin frå kvite høgdå ned
Da væt e vårn, hainn e kje længer uinna
at e får levva slik ein sommar te

Da væt e vesst at bekkjin legg å veinta
poinn kaille isa med så sval ein drekk
Når hausten kjem og sistkveillskløva heinta
Da ska e takk fær sommarn så e fekk.